Wonen in een te koop staand huis

 

Met jouw feedback help je mee funda te verbeteren, meehelpen kost een minuutje. Geef je feedback.

 

Huis te koop: het hoeft niet altijd helemaal perfect te zijn

Je huis te koop hebben staan is veel gedoe. Iedere keer als er kijkers komen, je huis maar weer aan kant maken, poetsen en verse bloemen neerzetten. Hoe is het om te leven in een huis dat te koop staat?

Spic en span

Het huis van Nicole (47) en Peter (48) in Ouderkerk stond al best een tijd te koop, maar heel hard liep het niet met de kijkers. ‘We hadden alles volgens het boekje gedaan: die ene rode muur wit geschilderd, gezellige kussentjes gekocht voor op de bank, alle klusjes waren gedaan. Die enkele kijker die kwam, kreeg zo’n blinkend huis te zien dat het pijn deed aan je ogen.’

Toch raakte het huis niet verkocht. Nicole en Peter zakten een beetje met de prijs, haalden het een tijdje van funda en toen het er weer op stond, bleek de huizenmarkt aangetrokken. Nicole: ‘Er kwamen ineens veel meer kijkers. Dus op een gegeven moment hadden we een routine gekregen in het huis kijkersklaar maken. We hadden een heel handig krattensysteem, waar alle rondslingerende spullen in gingen en die we vervolgens in de gangkast zetten. Dat stond echt heel opgeruimd.

Nicole en Peter verkochten hun huis uiteindelijk best goed, maar dat kwam niet doordat het er zo fantastisch uitzag. ‘Ik zat op mijn werk toen ik een appje kreeg van onze makelaar met de vraag of we de afspraak waren vergeten. Ik schaamde me rot. Het huis was een chaos. De ontbijtboel was niet afgeruimd, de bedden onopgemaakt en overal slingerden vuile onderbroeken. Nou, de mensen die toen kwamen kijken, hebben het uiteindelijk gekocht.’

Val van de trap

Bij Jan (47) uit Amsterdam bleek een ongeluk in huis in zijn voordeel te werken. ‘Nadat ik het trappenhuis had geschilderd en er een vloerkleed had neergelegd, was het appartement van mijn zwangere vriendin klaar voor de verkoop’, vertelt Jan. Het stel wilde snel verhuizen, want het zou niet lang meer duren voor ze ging bevallen. Het huis was niet echt geschikt voor een baby, onder meer door de steile trap naar de zolder.

De avond voor er weer kijkers zouden komen, verstapte Maartje zich en gleed uit op die trap. Ze bleef met haar arm hangen achter een spijker in de wand naast de trap. ‘Een behoorlijke wond, we moesten echt als de wiedeweerga naar het ziekenhuis. Ze kreeg hechtingen, gelukkig was alles verder goed.’

Toen Jan de volgende ochtend wakker werd, zag hij dat de wond sporen had achtergelaten op het tapijt in de gang en op de muur. ‘Gelukkig had ik nog een emmer latex staan, dus ik heb dat stuk muur witgeverfd. Het tapijt werd min of meer schoon met een sopje. En misschien waren de nieuwe eigenaren wel gecharmeerd van de verflucht, want die dag hebben ze wel meteen een bod gedaan.’

De trouwfoto gaf de doorslag

Melanie (24) uit Amsterdam was op een gegeven moment een beetje klaar met al die opruimsessies. Ze stopte eerst al haar persoonlijke spullen achter slot en grendel, omdat ze had gelezen dat het zo moest. ‘Maar zonder de familiefoto's was mijn huis meteen echt heel ongezellig. Als ik had opgeruimd, zag ik bij wijze van spreken die lege plekken nog.’

Op een dag besloot ze een paar foto’s te laten staan: die van de bruiloft van haar broer, de trouwfoto van haar ouders en de babyfoto’s van haar neefje en nichtjes. ‘Ik weet natuurlijk niet of het daardoor kwam, maar vlak daarna werd de woning wel snel verkocht.’

Meer binnen dit onderwerp